Wzniesiony zapewnie w XIV lub XV wieku. Spalony w 1549 r. i odbudowany 1551-7 staraniem bpa Baltazara Promnitza. Wieża, zwieńczona chełmem, odbudowana przez radę miejską w 1577 r. Ponownie spalony w 1633 r. i w następnych latach odbudowany. W 1668 r. bp Sebastan Rostock ufundował nowy chełm na wieży. W 1784 r. w ratuszu mieściła się sala dla rajców miejskich, przedpokój i kancelaria, sala sądowa, urząd akcyzy i "piwnica świdnicka",  gdzie odbywał się wyszynk piwa. Po pożarze w 1833 r. wieża odnowiona w 1836 r. przez grodkowian: mistrza murarskiego Józefa Fleischera i cieślę Franciszka Pfandera. Obecny ratusz, z zachowaniem pierwotnej wieży wzniesiony w 1840 r., wg projektu arch. Philippiego z Opola.  W połowie XIX w. w ratuszu na parterze były 2 sklepy, odwach, areszt, urząd landrata i waga miejska. Na pietrze znajdowała się sala posiedzeń, pokój narad członków magistratu, registratura, kasa i pomieszczenia sądu powiatowego.Odnawiany kilkakrotnie w XX w. Późnoklasycystyczny z wieżą gotycko-renesansową. Usytuowany pośrodku Rynku, zwrócony frontem ku południu. Murowany z cegły, otynkowany. Dwupietrowy, wzniesiony na rzucie prostokąta, z dwoma wydatnymi ryzalitami po bokach elewacji frontowej i nieznacznym ryzalitem na osi elewacji tylnej, obejmującej wieżę wtopioną w korpus. Pod częścią budynku gotyckie piwnice sklepione kolebkowo. Układ pomieszczeń jednotraktowy z korytarzami. W części środkowej budynku klatka schodowa, częściowo dwubiegowa. Dachy czterospadowe kryte dachówką (aktualnie 2009 r. - wymiana dachówki połączona z dobudowaniem lukarn w celu wykorzystania poddaszy). Wieża w dolnych kondygnacjach kwadratowa, w górnych przechodząca w ośmiobok (aktualnie 2009 r - wymiana pokrycia kopuł, remont zegara). W sieni wmurowana tablica z herbem bpa Baltazara Promnitza i inskrypcją dotyczącą odbudowy ratusza w 1551 r.