MURY MIEJSKIE -  Pierwotne mury wzniesione w latach 1296-1301, za czasów księcia świdnickiego Bolka I.  zachowane w znacznych fragmentach, szczególnie w pd.-zach. i pn. części miasta. Wzniesione w dolnych partiach z kamienia narzutowego z użyciem rudy darniowej, w górnej z cegły gotyckiej, ze śladami późniejszych tynków. W pn. części miasta przy Baszcie Więziennej zachowany odcinek muru niemal w pierwotnej wysokości, z cegły o układzie polskim z użyciem zendrówki (odnowiony w latach 80-tych XX w.). Ok. 1351 r. staraniem bpa Przecława z Pogorzeli podwyższenie murów i wzmocnienie basztami. Ok.1600 odnowienie murów i przekształcenie wież. Po zniszczeniach w czasie wojny trzydziestoletniej odnawiane w latach 1664- 71 przez bpa Sebastiana Rostocka. W roku 1825 zasypano fosy i zniwelowano wały ziemne.


WIEŻA BRAMY ZIĘBICKIEJ -   wzniesiona ok. poł. XIV w. Przekształcona ok. 1600r. Odnawiana w XIX i XX w. Gotycka, przekształcona w renesansie. Murowana, z cegły o układzie polskim z użyciem zendrówki, otynkowana. Kwadratowa, z nowszym przejściem w przyziemiu. Na zewnątrz ujęta w narożnikach boniowaniem w tynku. Okienka szczelinowe oraz w górnej części zamknięte odcinkowo. Od pn. wykusz na dwóch kamiennych wspornikach. W zwieńczeniu attyka rozczłąkowana półkoliście zamkniętymi arkadkami na pilastrach. W górnej strefie grzebień złożony z postumentów z półkolistymi płycinkami, połączonych trójkątnymi szczycikami; na postumentach sterczyny zwieńczone trójkątnie, ujęte po bokach.



BRAMA LEWIŃSKA -   Wzniesiona ok. poł. XIV w. W XIX w. istniał na ścianie napis z datą 1414 i imieniem "Johannes". Podwyższona i przekształcona ok. 1600 r. Odnowiona w 1866 r. i w XX w. Gotycka, przekształcona w renesansie. Murowana z cegły, w dolnych partiach gotyckiej o układzie polskim, otynkowana. Kwadratowa, z przejazdem zamkniętym łukiem ostrym z kamiennymi odbojami. W elewacji zewnętrznej wysoka ostrołukowa arkada, pierwotnie na pomieszczenie obrony. W elewacji bocznej od pn. wykusz na dwóch kamiennych wspornikach. Okienka prostokątne i zamknięte odcinkowo. W narożnikach i obramieniach przejazdu bonikowanie w tynku. W zwieńczeniu attyka rozczłąkowana półkoliście zamkniętymi arkadkami na pilastrach. Grzebień attyki złożony z postumentów, w których półkoliście zamknięte płyciny, połączonych zdwojonymi trójkątnymi szczycikami; na postumentach sterczyny zwieńczone trójkątnie, ujęte po bokach elementami ćwiećkolistymi.


BASZTA WIĘZIENNA -  usytuowana obok nieistniejącej obecnie Bramy Wrocławskiej. Zbudowana w dolnej kondygnacji w XIV w. (?), nadbudowana w wieku XVI. Odnawiana pod koniec XIX w. Wybudowana z cegły, w dolnych partiach w układzie polskim z użyciem zendrówki, pokryta resztkami tynków. Kwadratowa. W wyższej kondygnacji liczne, częściowo zamurowane strzelnice kluczowe, umieszczone od wewnątrz w głęboko rozglifionych wnękach. W zwieńczeniu krenelaż z XIX/XX wieku.