Anton Ferdinand von Rothkirch und Panthen

Urodził się 9 lipca 1739 roku w Hönnigsdorf. Obecnie Starowice Dolne k. Grodkowa.

Pochodzi ze starego śląskiego rodu, którego przedstawiciele przybyli na Śląsk w XII w. razem z orszakiem Jadwigi z Andechs-Meran (żona śląskiego księcia Henryka I Brodatego - po kanonizacji w 1267 r. patronka Śląska). Nazwisko swoje wywodzą od miejscowości Czerwony Kościół (Rothkirch) w Księstwie Legnickim. Członkowie rodu brali udział w bitwie z wojskami mongolskimi pod Legnicą w 1241 roku.

Ród dzielił się na liczne linie. Jedna z nich, wywodząca się od Wenzla von Rothkirch pod koniec XVI w. osiedliła się w Więcmierzycach k. Grodkowa. Linia ze Starowic Dolnych to potomkowie Wolfa Rothkirch und Panthenau (Panthenau - Pątnów koło Chojnowa). Majątek w Starowicach Dolnych, Wolf Rothkirch kupił od biskupa Balthasara von Promnitz w roku 1556. Ziemie i zabudowania te pozostawały w rękach rodu do roku 1863, kiedy odkupił je pruski major Arthur Zimmer.

Anton Ferdinand naukę rozpoczyna w nyskim gimnazjum. Studia kończy we Wrocławiu uzyskując magisterium z filozofii. W 1756 roku zostaje kanonikiem. W latach 1757 - 1760 studiuje w Rzymie teologię w Collegium Germanicum i uzyskuje doktorat. 19 marca 1763 roku przyjmuje we Wrocławiu święcenia kapłańskie. W roku 1774 zostaje dziekanem kolegiaty św. Krzyża we Wrocławiu i św. Krzyża w Nysie.

W 1747 roku biskupem diecezji wrocławskiej zostaje protegowany Fryderyka Wielkiego, Philipp Gotthard Graf von Schaffgotsch. Kiedy podczas wojny siedmioletniej poparł Austriaków, popadł w w niełaskę  i w 1766 r. został skazany na banicję. Odtąd przebywał w Javorníku i administrował austriacką częścią diecezji. Wikariuszem apostolskim dla diecezji wrocławskiej (w granicach Królestwa Prus) zostaje Jan Maurycy Strachwitz. Po jego śmierci, na wniosek króla pruskiego Fryderyka Wielkiego, Stolica Apostolska w dniu 25 czerwca 1781 roku mianuje Rothkircha na stanowisko wrocławskiego biskupa pomocniczego. Jednocześnie zostaje biskupem tytularnym Paphos (miasto na Cyprze).

Sakrę biskupią otrzymuje 19 sierpnia 1781 roku. W latach 1781 - 1795 jest wikariuszem apostolskim dla diecezji wrocławskiej (w granicach Królestwa Prus).

Po śmierci biskupa Schaffgotscha w 1795 roku, von Rothkirch rezygnuje z zajmowanego stanowiska. Pomimo usilnych starań czynionych przez Karla Georga von Hoym, ministra stanu ds. prowincji śląskiej, aby dalej sprawował duchowe administrowanie diecezją wrocławską w części pruskiej, postanowienia nie zmienia. Jako powód podaje zły stan zdrowia. Jego następcą zostaje Joseph Christian Hohenlohe-Bartenstein.

Umiera, po długiej chorobie, we Wrocławiu 21 kwietnia 1805 roku. Pochowany zostaje w katedrze.