Alfred Hoffmann

Urodził się 18 września 1886 r. we Wrocławiu. Ojciec Karl i matka Maria z domu Fichtner. Uczył się w prestiżowym katolickim Gimnazjum Św. Macieja (120 lat wcześniej do tego samego gimnazjum uczęszczał Józef Elsner). Wśród absolwentów jego klasy (matura w 1907 r.) byli m.in.: Michael Graf von Matuschka i Charles Rother (późniejszy dyrektor Górnośląskiej Biblioteki). Kolejny etap nauki to wydział teologiczny na Uniwersytecie we Wrocławiu. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 22 czerwca 1911 r. przez 3 lata pracuje jako adiunkt przy Episkopacie. W latach 1914-1917 był kapelanem w parafii św. Michała we Wrocławiu.

Ważny etap w jego życiu to działalność duszpasterska jako nauczyciel. W latach 1917-1922 w Chorzowie a po przyłączeniu miasta do Polski, w Liceum w Bytomiu. Był gorącym zwolennikiem katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży "Quickborn". Coraz bardziej ceniono jego wiedzę, solidność, inteligencję i prawdziwą pobożność. Kiedy w Bytomiu powstaje oddział Niemieckiego Instytutu Pedagogiki Naukowej, przejmuje zarządzanie nim. W 1930 r. zostaje mianowany profesorem religii w Akademii Pedagogicznej w Bytomiu. Był nie tylko nauczycielem ale i myślicielem oraz miał - co jest ważne - zaufanie biskupa diecezjalnego, kardynała Adolfa Bertrama. Redagował miesięcznik "Posłaniec" wydawany na terenie Bytomia i Gliwic. Zajmował się również problematyką alkoholizmu.

Po przejęciu władzy przez Hitlera, Hoffmann z racji swoich przekonań zostaje zwolniony z zajmowanych stanowisk. Rozpoczyna pracę w Prudniku, jako nauczyciel w szkole. Jest popularnym mówcą, prowadzi badania tekstów biblijnych i poprzez egzegezę wielu słuchaczy pobudza do głębszego zrozumienia Pisma Świętego. Podobny cel miały jego niedzielne kazania liturgiczne, znane w Archidiecezji Wrocławskiej i publikowane w katolickich pismach górnośląskich. Dzięki tej ożywionej działalności ks. Hoffmann staje się coraz bardziej znany i ceniony w diecezji. Z okazji 25-lecia święceń kapłańskich (w 1936 r.) grupa jego przyjaciół z Wrocławia wydaje książkę z 60 niedzielnymi refleksjami: "Der erste Tag. Einige Sonntagsgedanken".

Ukazują one głęboko przemyślane przez Hoffmanna teksty biblijne podane prostym językiem, bez zbędnych upiększeń, w atrakcyjnej formie dla słuchacza..

Ks. Hoffmann był mistrzem słowa mówionego i pisanego. Entuzjastycznie, jak mógł tak skłaniał innych do Jezusa.

Jest rok 1937. Kardynał Bertram ma w stosunku do Hoffmanna pewne zamiary. Urodzony w 1859 r. Adolf Bertram jest już w podeszłym wieku i prawdopodobnie typował Hoffmanna na swojego następcę. Chce go mieć w najbliższym otoczeniu. Ale rząd nazistowski po raz kolejny stanął na drodze kariery księdza. Kardynał, aby uniknąć zaostrzenia stosunków na linii kościół - rząd poniechał swoich planów. Po śmierci proboszcza ks. Józefa Hartmanna (1863 - 1937) - pochowany na cmentarzu w Grodkowie, parafię grodkowską obejmuje ks. Alfred Hoffmann. Zostaje również dziekanem dekanatu grodkowskiego. Niestety, 13 sierpnia 1943 r. o godz. 18,3o na plebanii przy Münsterbergerstrasse 22 ks. Alfred Hoffmann umiera na raka. Zostaje pochowany na grodkowskim cmentarzu (grób istnieje do dnia dzisiejszego). Mowę pogrzebową wygłosił ks. Franz Wosnitza (Franciszek Woźnica), jeden z jego byłych studentów, wikariusz generalny diecezji katowickiej.

Ksiądz Alfred Hoffmann był człowiekiem poważnym, inteligentnym, gotowym do pomocy, promieniował całą swoją osobowością. Był jednym z najbardziej duchowych kapłanów diecezji wrocławskiej tamtych czasów.

Na rok przed śmiercią wydana została antologia wspomnień i przemyśleń ks. Alfreda, którego tytuł może być mottem całego życia grodkowskiego proboszcza - "Biblia i Duszpasterstwo".

opracowane na podstawie tekstu Hansa-Ludwiga Abmeiera

Fot. ks. Józefa Hartmanna - skan z książki "Heimatbuch des Kreises Grottkau" Gerharda Wilczka

Fot. kard. Bertrama i ks. Hoffmanna z broszury: "25. Bundestreffen der Grottkauer"

Akt zgonu - skan z archwalnej ksiegi zgonów

Fotografie współczesne - fot. Marta Wąsińska